OMO ve 300 Spartalı Çocuk!

Çocukken oyun alanlarımızdan birisi de inşaatlardı. Kalabalık olduğumuz zamanlarda hırsız-polisçilik oynardık. Bir gurup hırsız olup inşaata girer ve saklanırdı. Diğer gurup ise polis olur ve inşaatta saklanan hırsızları bulmaya çalışırdı. Hem hırsızların hem de polislerin ellerinde mantar tabancaları olurdu. Mantar tabancası olmadığı zaman tahtadan yaptığımız tüfek ve tabancalara “Dışinyaa� şeklinde ses efekti verir ve birbirimizi vururduk. Güzel ama tehlikeli bir oyundu. Oyunun tehlikesi “Dışinyaa�lar değil inşaatın kendisiydi. Her tarafta çiviler, tahtalar, çimento torbaları, kireç, tuğla, demir, tel vb malzemeler vardı. Ayrıca inşaatın merdivenlerinde korkuluklar, pencerelerinde camlar yoktu ve her an bir kaza yaşanabilirdi. Birisi üst katlardan düşebilir ya da altta duran birisinin kafasına demir, tuğla ya da beton düşebilirdi. En heyecanlı olanı ise, inşaatta çalışan ustalardan birisi her an gelebilir ve bizi dövebilirdi. Onun için inşaatın girişinde “İnşaata girmek tehlikeli ve yasaktır� yazardı. İnşaatlarda oynamak güzeldi ama tehlikeliydi.

İnşaatlarda oynamaya karar vermek biraz zordu çünkü her çocuk inşaatın tehlikeli bir yer olduğunu bilirdi. Bu yüzden “İnşatta oynayalım mı?� sorusuna hiç düşünmeden “Evet hadi� şeklinde bir cevap vermezdik. Bazen ustadan korkardık, bazen inşaatın kendisinden. İnşaata girmek, inşaattan kuma atlamak çocuklar arasında cesaret göstergesiydi. Ama çocukken aynı zamanda biraz aptaldık da. Çünkü çocuklar hayatı, gerçeği ve tehlikeyi tam bilmiyor. Hiçbir anne ve baba çocuğunun inşaata oynamasını istemez. Çünkü tehlikeli yerlerdir inşaatlar. Bırakın çocukları, inşaatlar çoğu zaman büyükler için bile tehlikeli bir yer. Şimdi buraya kadar inşaat ve tehlikelerinden bahsettim, peki neden? Tüm bu yazdıklarım Omo’nun yeni reklamıyla ilgiliydi. Hani şu “Korkularını yenmek ve cesur olmayı öğrenmek her çocuğun hakkıdır� sloganlı reklam. Reklamda, sokakta top oynayan çocukların topu bir evin camından içeriye giriyor. Ev de öyle böyle bir ev değil; çocukluk zamanlarımızdaki “Perili ev�lerden. Evde kimse yaşamıyor, ev ahşaptan, ha çöktü ha çökecek, içinde kim yaşıyor belli değil, içeride tinerciler mi var yoksa sarhoşlar mı bilinmiyor. Nereden bakarsanız bakın reklamdaki ev inşaatlar kadar tehlikeli. Omo da çıkmış çocuklarımıza bu tür bir eve girin cesaretinizi ispatlayın diye yol gösteriyor. Hiç oldu mu? Hiç olur mu? Böyle bir fikri çocukların akıllarına nasıl sokarsınız? Bu reklamın senaryosu yazılırken, reklam çekilirken hiç mi düşünülmedi? Çok merak ediyorum; bu tip, çocuklarla ilgili reklamlar hazırlanırken bir sosyologdan ya da psikologdan destek alınıyor mu? Ne yapıyorsunuz siz arkadaşlar? Çocuklar neden bu şekilde cesur olmak zorundalar, Spratalı mı bu çocuklar? Çocuklar korkularını dişçiyle yensinler, aşı olurken cesur olsunlar, derslerine çalışsınlar ve okulda öğretmenleri bir soru sorduğunda o soruya cevap vermek için parmak kaldırmakta cesur olsunlar. Ne işleri var küçücük çocukların tehlikeli yerlerde? Bugün o yıkık dökük ve tehlikeli eve girmeyi cesaret sanan çocuklar, yarın otoyollarda son sürat araba sürmeyi, emniyet kemeri takmamayı, vapur iskeleye gelmeden atlamayı, havaya tabanca sıkmayı cesaret sanacaklar. Hadi reklamdaki ev güvenli diyelim çünkü reklam o ama o reklamı seyreden bir çocuk çok tehlikeli bir yerde aynı durumla karşılaştığında “Cesur olmam lazım� diyerek hayatını tehlikeye atar ve hayatını kaybederse ne olacak? Bunun sorumlusu kim olacak?

Lütfen reklamı bir kez daha izleyin ve verdiÄŸiniz mesajı iyi düşünün. Lütfen arkadaÅŸlar! Çocukları ilgilendiren reklamları yaparken daha dikkatli olmamız lazım…

Bu yazılar da ilginizi çekebilir

• TEMA bu reklama ne diyecek?
• Biri Ata Demirer’i Durdursun!
• FÄ°AT’ın Rakibi Yok mu?
• Neo Olsaydı IKEA’yı Seçerdi
• Hani Dosttuk Vestel?
• Kontör Hırsızlığının Nedenleri
• Burger King ve “Aptal” Sarışınlar…